Formuła poświęcenia i nałożenia szkaplerza świętego

K. Wspomożenie nasze w imieniu Pana.
O. Który stworzył niebo i ziemię.
K. Okaż nam, Panie, miłosierdzie swoje.
O. I daj nam swoje zbawienie.
K. Panie, wysłuchaj modlitwę moją..
O. A wołanie moje niech do Ciebie przyjdzie.

MODLITWA POŚWIĘCENIA

Boże, sprawco i wypełnienie świętości, Ty wzywasz odrodzonych z wody i Ducha świętego do pełni życia chrześcijańskiego i doskonałej miłości, wejrzyj łaskawie na sługę (służebnicę, sługi) Twojego (Twoją,, Twoje), pobożnie przyjmującego (przyjmującą., przyjmujących) ten szkaplerz Matki Bożej z Góry Karmel, aby stał się (stała, stali) żywym obrazem Twego Syna Chrystusa, a po szczęśliwym zakończeniu tego życia, wspomagany (wspomagana, wspomagani) przez Dziewicę Matkę, zasłużył (zasłużyła, zasłużyli) sobie na wejście do wesela Twego domu. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

NAŁOŻENIE SZKAPLERZA

Kapłan nakłada każdemu szkaplerz (na szyję lub przez ramię, wypowiadając następujące słowa:

Przyjmij ten szkaplerz karmelitański i żyj z Maryją. w wiernym naśladowaniu Chrystusa. Niech Ona towarzyszy ci na drodze zbawienia ku Górze, którą jest sam Chrystus, który żyje i króluje na wieki wieków. Amen.

albo:

Weźmij tę poświęconą, szatę i błagaj Najświętszą Dziewicę, abyś dzięki Jej zasługom nosił (nosiła) tę szatę nieskalaną., a Ona niech cię broni od wszelkiej przeciwności i doprowadzi do życia wiecznego. Amen.

Na mocy udzielonej mi władzy przyjmuję Cię (was) do uczestnictwa we wszystkich dobrach, których z miłosierdzia Jezusa Chrystusa przysparzają, zakonnicy z Góry Karmel. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Amen.

Kapłan udziela błogosławieństwa

Niech Cię (was) błogosławi Stwórca nieba i ziemi. Bóg wszechmogący, który raczył cię (was) zaliczyć do Bractwa Najświętszej Dziewicy Maryi z Góry Karmel. Błagamy Ją, by w godzinę twojej (waszej) śmierci starła głowę pradawnego węża, a ty (wy), abyś(cie) w końcu osiągnął (osiągnęła, ociągnęli, osiągnęły) palmę i wieniec wiekuistego dziedzictwa. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

Jako obowiązek przynależności do Bractwa Szkaplerza św., kapłan naznacza codzienne odmawianie jakiejś modlitwy. Zazwyczaj jest to: "Pod Twoją, obronę" lub "Witaj Królowo".

PRAKTYKI ZALECANE CZŁONKOM BRACTWA SZKAPLERZA ŚWIĘTEGO (JAKO RADY)

Przez nieskazitelne życie zasługiwać sobie na macierzyńską opiekę Królowej Karmelu.
Przynajmniej raz w miesiącu, jeżeli pozwolą na to warunki oraz w święta Matki Bożej, przystępować do Spowiedzi i Komunii świętej.
Nawiedzać często kościół i przynajmniej przez kilka minut modlić się do Matki Bożej.
Brać udział w miesięcznej procesji szkaplerznej i wszędzie, gdzie to możliwe, szerzyć nabożeństwo szkaplerzne.
Wyrzec się od czasu do czasu czegoś dozwolonego z miłości do Matki Bożej (drobne umartwienia).

OBJAŚNIENIA

Szkaplerz ma być ze sukna wełnianego - koloru brązowego. Na jednym płatku ma być wizerunek Matki Bożej Szkaplerznej, a na drugim Serce Jezusa. Nie przyjmuje się do Bractwa Szkaplerza św. osób nieobecnych. Jednak osobę ciężko chorą czy też żołnierza lub więźnia można wpisać do Bractwa i posłać im Szkaplerz poświęcony. Gdy ustaną przeszkody powinni oni przyjąć na nowo Szkaplerz z ręki kapłana. Można wpisać do Bractwa Szkaplerza św. małe dzieci, nawet takie, które jeszcze nie przyjęły I Komunii św.

Szkaplerz św., należy tak nosić by jego jedna część spadała na plecy a druga na piersi.

W roku 1910 Pius X pozwolił na zastąpienie szkaplerza św. przez medalik szkaplerzny, który na jednej stronie ma wizerunek Matki Bożej Szkaplerznej a na drugiej Najświętsze Serce Pana Jezusa. Może on być noszony na szyi i gdzie indziej, byle to było na osobie i godnie.

Osoby noszące Szkaplerz i przynależące do Bractwa mają. udział w dobrach duchowych całego zakonu karmelitańskiego. Nazywają się Braćmi i Siostrami i są nimi faktycznie w sposób duchowy.

Pobożne noszenie i używanie np. ucałowanie Szkaplerza św. [medalika), zostało obdarzone przez Kościół odpustem cząstkowym (Ind. d. N 17).

Gdy Szkaplerz zginie lub zostanie zniszczony, należy zastąpić go nowym. Następny Szkaplerz może poświęcić każdy kapłan. Nawet nie poświęcony Szkaplerz można nałożyć na siebie. Gdy Szkaplerz zostanie zużyty - najlepiej go spalić.

Ci wszyscy, którzy bądź z niedbalstwa, bądź z zachwiania w wierze, lub z innych przyczyn przestali nosić Szkaplerz św., mogą sami przywdziać go na nowo, byle serdecznie i szczerze żałowali za grzechy i nadal wypełniali przypisane obowiązki.

© Christus Rex 2005